Rolstoeltoegankelijkheid.nl

Een veel gestelde vraag, omdat er helaas nog veel onduidelijkheid is over de wet- en regelgeving. Omdat rolstoeltoegankelijkheid steeds vaker wordt nagestreefd, zijn velen op zoek naar de juiste informatie. En die is helaas nog niet ruimschoots voorhanden.

Natuurlijk, in het Bouwbesluit staat waar u zich aan dient te houden. Echter, in de praktijk blijkt dat niet te leiden tot rolstoeltoegankelijkheid. Binnen een periode van een paar weken word ik door relaties geattendeerd op vier situaties waaruit blijkt dat de kennis en (praktische) ervaring over rolstoeltoegankelijkheid vaak beperkt aanwezig is. De voorbeelden:

* het nieuwe kantoor van Stadsdeelraad Amsterdam Zuid blijkt niet bereikbaar voor rolstoelers, zoals uit dit filmpje blijkt. De oplossingen zijn realiseerbaar, maar alleen tegen extra kosten, die makkelijk voorkomen hadden kunnen worden. Niet alleen door eerder over de rolstoeltoegankelijkheid na te denken, maar ook door deskundigen eerder bij het bouw-/verbouwproces te betrekken zodat al in een vroege fase geld bespaard kan worden. En aangezien we hier bovendien over gemeenschapsgeld spreken, ben ik van mening dat we daar zorgvuldig om dienen te gaan.

* een andere gemeente berispte een bedrijf omdat hun hellingbaan tien centimeter te kort zou zijn. En de leuningen aan weerskanten waren niet nodig, één daarvan kon bij de gewenste verandering van de hellingbaan ook gelijk wel weggehaald worden, aldus de gemeente-ambtenaar. Het bedrijf heeft de hellingbaan verlengd en ook de ene leuning verwijderd. Toen ik de directeur van het bedrijf deze week sprak en hij bevestigde dat de helling nog steeds hoger is dan 25cm, moest ik hem helaas vertellen dat er dan toch echt -conform de regelgeving- aan weerszijden leuningen dienen te zijn aangebracht. U zult begrijpen dat er nogal wat tandenknarsen volgde op die mededeling…. Wie de kosten van het (opnieuw) aanbrengen van de tweede leuning gaat betalen, lijkt mij glashelder. (Leest u meer over het aanleggen van hellingbanen in het Infomagazine van juni.)

* in mijn eigen gemeente Beverwijk heb ik bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart de leden van het stembureau geattendeerd op het feit dat het stembureau een te hoge drempel heeft en niet aan de eisen van rolstoeltoegankelijkheid voldoet. Mij werd beloofd dat dat bij de verkiezingen in juni zou zijn opgelost. U vermoedt het al: niet dus! Helaas was het stembureau wederom niet aangepast voor burgers in een rolstoel en met een rollator. Dat constaterende, heb ik diezelfde dag een twintigtal willekeurige gemeenten in het land gebeld met de vraag of de toetsing van de rolstoeltoegankelijkheid op de checklist staat bij het aanwijzen van stembureaus. Bij 70% (!) van de gemeenten bleek dat niet het geval. Men ging er (onterecht) vanuit dat de gekozen locaties vanzelfsprekend rolstoeltoegankelijk zouden zijn, omdat het wijkgebouwen, scholen, etc. betreft. Helaas, hier wordt bevestigd dat bouwen volgens het Bouwbesluit niet betekent dat rolstoelers daadwerkelijk naar binnen kunnen.

* een wel heel wrang voorbeeld kwam vandaag in het nieuws. De Gemeente Emmen moet voor een half miljoen euro (!!) verbouwen omdat na een grote verbouwing het pand niet voldoende rolstoeltoegankelijk bleek.

Uit deze bovenstaande gevallen blijkt dat er nu (opnieuw) geïnvesteerd dient te worden om de locatie rolstoeltoegankelijk te maken. En dat terwijl het vroegtijdig inschakelen van deskundigen veel geld bespaart. Als u zelf valide bent, kunt u zich nóg zo goed inleven in de situatie, maar de daadwerkelijke ervaring ontbeert u (gelukkig). U kunt de juiste afmetingen hanteren, de regels over de aanleg volgen, maar mist dan net de aspecten die een rolstoeler in de dagelijkse praktijk veelvuldig tegenkomt.  Zoals een onhandige of onmogelijke draai die gemaakt moet worden, een helling die net te steil is en daardoor niet of nauwelijks gebruikt kan worden, de onlogische volgorde van handelingen die niet mogelijk is omdat ook de rolstoel nog voortbewogen dient te worden, etc.

Daarom is het raadzaam uw geplande bouw of verbouw te laten toetsen door een deskundige . Als adviseur Rolstoeltoegankelijkheid die bovendien zelf al jaren in een rolstoel zit, kijk ik graag met u mee om u uw budget efficiënt en doeltreffend te laten besteden. U kunt de gemaakte voorstellen, ontwerpen, bouwtekeningen ter toetsing voorleggen, zodat u zeker weet dat ze in de praktijk zullen voldoen en geen extra investeringen benodigd zijn.

Ik maak graag vrijblijvend een afspraak met u om u in de praktijk te laten ervaren welke aspecten nu al over het hoofd worden gezien. U zult versteld staan.

Het komt vaak voor dat een rolstoeler ergens voor de deur staat en niet naar binnen blijkt te kunnen. Bijvoorbeeld de stoep voor de deur of de drempel blijkt (net) te hoog om zelf te overbruggen. Het levert menige teleurstelling op.

Op de Support Beurs kwam ik een flexibele oplossing tegen die zeer praktisch is. Het is een inklapbare, lichtgewicht oprijplank. Door het compacte formaat kan die dubbelgeklapt in een draagzak aan de rugleuning van de rolstoel bevestigd worden, zodat de rolstoeler ‘m altijd bij de hand heeft.

Bijvoorbeeld bij een bezoek aan een oude binnenstad kan het handig zijn deze oprijplank mee te nemen. Voor menige winkel en restaurant ligt in oude steden een drempel die zo hoog is dat die toegang onmogelijk maakt. Met deze inklapbare, lichtgewicht oprijplank lukt het wel.

Specificaties en nadere informatie vindt u op de site van de leverancier: Cymeq

In Zwitserland kwam ik in meerdere invalidentoiletten een handige kraan tegen.

Zittend in de rolstoel hoeft er niet ver naar voren gereikt worden. Een druk op de knop activeert de waterstroom en met een hendel rondom die knop kan er gekozen worden voor warm of koud water. Omdat het voor menige rolstoeler niet vanzelfsprekend is dat gereikt kan worden naar de kraan, is dit een handige oplossing.

Tijdens deze verkiezingsdag is gebleken dat niet alle stembureaus goed rolstoeltoegankelijk zijn, hoewel dit van de overheid wel verwacht mag (moet) worden. Na dit proefondervindelijk ervaren te hebben deed Rolstoeltoegankelijkheid.nl vandaag een telefonisch onderzoek onder 20 gemeenten. Daarbij bleek dat 70% van deze gemeenten bij de toewijzing van de locaties als stembureau, de rolstoeltoegankelijkheid niet in de besluitvorming is meegenomen.

Uit de reacties van de gemeenten blijkt, dat er meerdere redenen zijn dat dit is ‘vergeten’:

1. omdat veel stembureaus in openbare gebouwen worden gevestigd, neemt men aan dat de rolstoeltoegankelijkheid ‘dus’ goed is. Immers, de bepalingen daarvoor zijn in het Bouwbesluit vastgelegd.
2. de rolstoeltoegankelijkheid van de locatie voor het stembureau staat niet op de checklist en is nog steeds niet vanzelfsprekend.
3. men heeft geen klachten gehad, “dus zal het bij ons wel toegankelijk zijn”.

Helaas betekent het bouwen volgens het Bouwbesluit nog niet dat het betreffende gebouw ook daadwerkelijk rolstoeltoegankelijk is. Dat blijkt wekelijks uit artikelen met voorbeelden die op internet geplaatst worden en uit initiatieven  en acties door mindervaliden die zich verenigen om dit onder de aandacht te brengen van politiek en overheden.

Rolstoeltoegankelijkheid.nl hoopt dan ook dat bij de volgende verkiezingen alle gemeenten de locaties van de stembureaus zullen toetsen op rolstoeltoegankelijkheid om ook de mindervaliden de kans te geven zelf hun stem uit te brengen.

Als u dit weblog bezoekt of volgt, heeft u te maken met rolstoeltoegankelijkheid in welke zin dan ook. Volgens de statistieken bent u waarschijnlijk valide. U hoopt hier informatie te vinden over het aanpassen van uw locatie, zodat die rolstoeltoegankelijk wordt.

Hoe goed u ook uw best doet, het blijft voor een valide moeilijk om in te voelen wat voor een rolstoeler van belang is. Gelukkig zijn de rolstoelers mondig genoeg om u aan te geven welke wensen en eisen ze hebben. En u kunt de hulp van een deskundige inroepen. Toch zou het voor u natuurlijk ook handig zijn, als u zelf de situatie wat makkelijker kunt inschatten.

Begrijp me goed, ik weet hoezeer u uw best doet en waardeer dat zeer. Ik heb ook in uw schoenen gestaan. Toen ik nog ‘gewoon’ valide was, probeerde ik me ook in te leven in de situatie van een rolstoeler. Nu ik zelf rolstoelafhankelijk ben, weet ik dat ik er maar een fractie van begreep.

Ik vertel u dit, omdat Karin de Groot (KRO) onlangs voor haar televisieprogramma ‘Heb ik genoeg?’ twee dagen in een rolstoel heeft plaatsgenomen. Zij verbleef twee dagen in revalidatiecentrum Heliomare (waar ik zelf ook anderhalf jaar van mijn leven heb doorgebracht) en heeft ervaren hoe het is om te revalideren. Haar uitzending is een prachtig genuanceerd verslag daarvan. Ze vertelt hoe het voelt, laat zien waar ze tegenaan loopt en ontdekt hoe anders het leven eruit ziet vanuit een rolstoel.

Als u maatschappelijk betrokken bent, is dit een waardevolle uitzending om te bekijken. De 25 minuten die u erin investeert, zult u welbesteed vinden. Ze helpen u namelijk de rest van uw leven om in te kunnen spelen op uw medemensen in een rolstoel.

De onbekendheid in het omgaan met rolstoelers, maakt dat alle partijen zich er vaak ongemakkelijk onder voelen. Terwijl dat helemaal niet nodig is! Om uw organisatie rolstoelbewust te maken, is het ‘t overwegen waard om eens een lezing of presentatie over het omgaan met rolstoelers te plannen. In een korte tijdspanne en gelardeerd met vele praktijkvoorbeelden kan een op uw organisatie toegesneden presentatie veel zaken een stuk makkelijker maken.

U zult merken dat er ineens als vanzelf ideeën opborrelen om met kleine aanpassingen de rolstoeltoegankelijkheid te verbeteren. En het wordt voor uw medewerk(st)ers bovendien veel minder stressvol om klantvriendelijk met gehandicapten om te gaan. Zij begrijpen door de presentatie immers wat ze daarvoor kunnen doen. Uw rolstoelklanten zullen het zeer waarderen en positief over uw organisatie spreken. En u vult weer een aspect van de maatschappelijke betrokkenheid van uw organisatie in.

U heeft in uw pand keurig een lift geregeld zodat rolstoelers naar een andere etage kunnen gaan, maar controleert u ook regelmatig of uw liftknop bereikbaar is? Vermoedelijk niet.

Laat ik u geruststellen: u bent niet de enige. Ik zou hier tientallen foto’s kunnen plaatsen van liftknoppen die niet of slecht bereikbaar zijn voor een rolstoeler. Helaas vergat ik tot nog toe nog wel eens zo’n situatie te fotograferen. Ik beschrijf daarom een paar situaties die ik tegenkwam:

• een hotel heeft maar liefst drie liften naar de etages, waaronder naar de restaurant-etage.  Helaas: onder de knoppen van de lift is op elke verdieping een grote afvalbak geplaatst. Handig, en voor de valide bezoekers geen probleem, maar onhandig voor de rolstoelers die hun rolstoel zo dicht mogelijk langs de afvalbak moeten rijden en dan ongemakkelijk (en afhandelijk van de handicap: te ver) moeten reiken naar de knop.
• in een stationsgebouw is de opstelplaats voor intern-transportkarren naast de liftknoppen gesitueerd. U snapt het vast al: als er meer transportkarren staan dan bij de bouw gepland, dan staan ze vóór de liftknoppen zodat u er niet meer bij kunt en de rolstoeler al helemaal niet.
• in winkels wordt de ruimte bij de liftknoppen graag benut voor verkoopstandaards. Slim en commercieel aantrekkelijk, maar daardoor is de liftknop voor de rolstoeler nauwelijks meer bereikbaar. Op onderstaande foto ziet u dat er én een grote verkoopstandaard staat die tot voor de liftknop reikt (er zit een glazen plaat op de standaard die naar links uitsteekt) én er staat rondom de hoek van de liftingang ook een grote ijzeren beschermingsplaat die circa 10cm van de wand is geplaatst. Allemaal belemmeringen om de liftknop dicht te benaderen met de rolstoel, want de voetsteunen van de rolstoel stoten tegen de beschermplaat of de standaard. Kijkt u maar: 

TIPS:

* maakt u een medewerk(st)er verantwoordelijk voor wekelijkse controle van de rolstoeltoegankelijkheid, in dit geval van de liftknop. Met een checklist die wekelijks nagelopen en afgetekend dient te worden, wordt dit een vaste routine. Het bevordert ook de bewustwording.

* als u de ruimte bij de liftknop toch wilt benutten voor een afvalbak, plaats dan een kleine, hangende (gesloten) afvalbak. De rolstoeler kan dan met de voetsteunen tot onder de afvalbak rijden en hoeft dan niet zo ver te reiken. Geen top-oplossing maar in ieder geval bruikbaar en rolstoelvriendelijk.

* wilt u de ruimte bij de liftknop commercieel benutten, plaats dan alleen hangende verkooprekken of hang er een folderrek of poster. Daarmee behoudt u de vloerruimte die de rolstoeler nodig heeft.

Het overkwam mij nu alweer in een Pathé-theater: je hebt er als rolstoeler geen zorgeloos avondje uit. Dat komt enerzijds doordat de panden zodanig zijn ingericht dat een rolstoeler niet echt adequaat verwelkomd kan worden en anderzijds door de te beperkt geïnformeerde en getrainde, (soms zelfs ongemotiveerde) medewerk(st)ers die de rolstoel-gast onvoldoende behulpzaam kunnen zijn.

Dit weblog gaat over rolstoeltoegankelijkheid van onder andere panden en daarom wil ik u om te beginnen graag laten zien waar Pathé qua inrichting van de panden kansen laat liggen:

1. in het oude pand van het Tuschinsky theater is het begrijpelijk dat er geschipperd moet worden binnen de architectonische mogelijkheden om rolstoeltoegang te bieden. Dat er nog voldoende creatief mee kan worden omgegaan heeft Theater Carré bewezen, doch dan dient de wil bij de directie aanwezig te zijn en vooral het besef dat voor het verwelkomen van rolstoelgebruikers andere vereisten aan het pand en de organisatie gesteld dienen te worden. Een paar voorbeelden:

a) de hoofdzaal van Tuschinsky loopt sterk af. Rolstoelers worden standaard achterin de zaal geplaatst, doch ook daar helt de vloer sterk. Het is heel onplezierig om sterk voorover hellend in de rolstoel te moeten zitten, zeker als het voor langere tijd is. In menige theaterzaal wordt dit opgelost door een wigvormige plaat ter plekke van de rolstoelplaatsen neer te leggen, al dan niet permanent. Hierdoor kan de rolstoeler toch recht zitten. Pathé biedt dit niet aan en heeft dit waarschijnlijk ook nog nooit bedacht; medewerkers weten het in ieder geval niet aan te bieden.

b) de hoofdentree / de toegang tot het gebouw dient rolstoeltoegankelijk te zijn. Als die (zoals bij Tuschinsky) dat niet is (er zit een trap met een aantal treden) en er een alternatieve ingang gebruikt dient te worden, dient die voorzien te zijn van een bel of zal er bij die ingang een medewerker aanwezig dienen te zijn of mee te lopen ernaar toe. Vermijd in ieder geval  dat de rolstoeler buiten moet wachten tot hij/zij wordt opgemerkt.

c) zoekend naar een oplossing om de rolstoeler toch naar de voorstelling te kunnen laten kijken, wordt uiteindelijk besloten om de rolstoel in het zij-gangpad te plaatsen. Nog steeds oncomfortabel, want sterk hellend, maar bovendien gevaarlijk want de rolstoel staat in een gangpad dat leidt naar een nooduitgang….  Dit mag natuurlijk nooit.

2. het nieuwe pand van Pathé Arena zou aan alle huidige eisen moeten voldoen, gezien de leeftijd van het pand. Over rolstoeltoegankelijkheid zou al in de bouw nagedacht dienen te zijn. Dat is absoluut niet het geval.

a) de entreehal wordt gedomineerd door de grote trap naar de filmzalen. Als rolstoeler wordt je niet opgemerkt en er komt niet vanzelfsprekend een medewerk(st)er naar je toe. Je moet vragen aan een andere bezoeker of die de medewerk(st)er die bovenaan de trap staat, wil waarschuwen. Uiteindelijk blijkt dat er een lift in het pand aanwezig is, waarvoor de rolstoeler met een medewerker door de gang met personeelsruimten en magazijnen (en dozen voorraad) dient te slalommen. Het was logischer geweest als er direct bij de bouw rekening was gehouden met de noodzaak van toegang tot de lift. Dan had een separate toegang tot de lift voor de rolstoelers aangelegd kunnen worden, die vanuit de bezoekersruimten rechtstreeks toegankelijk is.
b) Aangekomen bij de zaal blijkt dat er geen echte rolstoelplaatsen zijn. De plaats die is gecreëerd, is ontstaan door twee stoelen weg te halen in een rij. Hieruit blijkt duidelijk dat niet nagedacht is over rolstoelers en hun behoefte: een rolstoel kan alleen maar het pad ingereden worden maar niet gedraaid. Hierdoor dient de rolstoeler dus de hele voorstelling met gedraaid hoofd (haaks op het lichaam) naar het scherm te kijken; een zeer oncomfortabele houding.
c) Gevraagd naar een oplossing wordt aangeboden om in het gangpad te parkeren, doch ook hier is dat een gevaarlijke situatie; bij brand is daarmee een van de twee vluchtroutes van de zaal geblokkeerd. Ook dit mag natuurlijk niet. Hier is het des te opmerkelijker omdat het een nieuw pand betreft.

Samengevat kan geconcludeerd worden dat:

1. rolstoeltoegankelijkheid begint met de wil om er rekening mee te willen houden
2. er veel mogelijk is, mits er in een vroege fase van ontwikkeling/planvorming aan de rolstoeltoegankelijkheid deskundige aandacht wordt besteed
3. simpele oplossingen (bijvoorbeeld een hellend oppervlak ‘egaliseren’ door een wigvormig (verplaatsbaar) plateau neer te leggen) een grote mate van klantentevredenheid kunnen realiseren
4. het verstandig is een deskundige de daadwerkelijke rolstoeltoegankelijkheid te laten toetsen in de praktijk, om verrassingen bij uw medewerk(st)ers en teleurstellingen bij uw gasten te voorkomen
5. de rolstoeltoegankelijkheid mede wordt vergroot door de houding van de medewerk(st)ers en de wijze waarop zij opgeleid zijn.

In de parkeergarage Mikado van het kantoorpand De Entree II in Amsterdam, is keurig een gehandicaptenparkeerplaats gecreëerd direct naast de ondergrondse toegang tot het gebouw.

Waar niet over nagedacht is, is de plaatsing van de bel die toegang moet bieden tot het gebouw. Die bel zit namelijk náást de verhoging voor de entree en bevindt zich daardoor buiten bereik van een rolstoeler. Vanuit de rolstoel valt vanaf het stoepje niet naar de bel te reiken zonder van het stoepje te kukelen. Daar staat dan in de meeste gevallen de auto van de rolstoeler (= namelijk gehandicaptenparkeerplaats) en die zou dan beschadigd worden. Zou die rolstoeler de bel willen gebruiken, dan moet hij/zij daarvoor naar de bel rijden over de parkeerplaats (die dus bezet is door een auto, veelal die van de gehandicapte zelf) dus die optie is ook uitgesloten.

Bel is buiten bereik vanaf het stoepje én niet via de parkeerplaats omdat daar de auto van de rolstoeler staat....

De praktijk leert dat ik in de parkeergarage van dit gebouw meermaals een behoorlijke tijd heb moeten wachten totdat er iemand het pand in- of uit ging om zodoende toegang te krijgen.

Tip voor het creëren van toegang tot het gebouw vanuit de parkeergarage:

houd er rekening mee dat ook de bel voor toegang bereikbaar is voor rolstoelers

(zowel qua hoogte van de plaatsing van de bel als de toegankelijkheid van de plek ervoor zodat je de bel kunt bereiken)

In Theater Carré legt het gebouw een aantal beperkingen voor de rolstoeltoegankelijkheid op, die ook met de grote verbouwing niet opgelost zijn. Er is een charmante oplossing gekozen.

Al direct bij de ingang wordt de rolstoeler opgevangen door een klantvriendelijke medewerk(st)er. Daardoor valt het menige rolstoelgebruiker nauwelijks op wat de beperkingen zijn.

Mocht de rolstoeler zelf zijn/haar jas bij de garderobe willen afgeven, dan is dat qua toegankelijkheid mogelijk. Desgewenst wil de begeleidende medewerker dat ook doen.

Het invalidentoilet is heel goed bereikbaar; er zijn geen obstakels en er is flinke manouvreerruimte. Dat is ook in de toiletruimte zelf het geval. Prima geregeld.

Nog even een drankje gebruiken voor de voorstelling is wel lastig. De buffetten zijn met de rolstoel niet bereikbaar. Ook hier wil de medewerk(st)er dat verzorgen.

Zaalindeling Carre (grijze vlak in zaal achteraan zijn rolstoelplaatsen)

De rolstoelplaatsen in de zaal bevinden zich in het stalles-segment. Daar is alleen via een lange oprijplaat te komen en er dient een nogal smal pad langs de stoelen afgelegd te worden. Met een standaard rolstoel is dit echter met enige stuurmanskunst goed te doen. Afwijkende rolstoelmaten, zowel in lengte als breedte, zullen die plaatsen niet of moeizaam kunnen bereiken. Bij de reservering zou gevraagd moeten worden naar de rolstoelafmeting om teleurstelling te voorkomen.

Gezien de minder makkelijke route in en uit de zaal, biedt Carré de rolstoelers in de pauze bediening aan voor het halen van consumpties. Ook de eventuele begeleiders mogen daarvan gebruikmaken. Een charmante oplossing.

De beweegbare vloer waarop de rolstoelen geplaatst worden (het hele stalles-segment bestaat daaruit) kan voor sommige rolstoelers te belastend zijn, afhankelijk van hun handicap. Als tijdens concerten flink meegedanst wordt, is de trilling/beweging namelijk goed voelbaar in de rosltoel. Bij sommige handicaps kan dit te heftig en pijnlijk zijn. Daar wordt door Carré bij reservering niet naar gevraagd. Dat zouden zij nog kunnen toevoegen omdat het moeten verwijderen uit de zaal van een rolstoeler die daar teveel last van heeft, tijdens een voorstelling minder makkelijk is.

De na hun verbouwing gekozen oplossing is op dit moment de maximaal haalbare binnen het gebouw. Het is plezierig te merken dat de toegevoegde menselijke factor goed wordt ingevuld en de rolstoeltoegankelijkheid optimaliseert.

Als Theater Carré met de gemeente Amsterdam nu nog kan regelen dat er weer voldoende gehandicaptenparkeerplaatsen in de omgeving beschikbaar komen, zou de rolstoeltoegankelijkheid nog verder toenemen.

Draaideuren zijn voor menig rolstoeler onhandig. Daarvoor is een oplossing gevonden: een knop waarmee je de draaideur langzamer kunt laten draaien. Op zich een prima oplossing, maar in de praktijk blijkt dat deze oplossing  niet altijd afdoende is.

Zoals u in het filmpje kunt zien, wordt er bij de toegang van menige draaideur iets geplaatst. Vaak een afvalbak/sigarettendover, soms een standaard met gratis kranten, een plantenbak of er staat een betonnen paal/muur of iets dergelijks. Die vormen de obstakels waardoor voor de rolstoeler de ‘langzaam-draaien-knop’ niet meer bereikbaar is.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=FagIkUkQ8x4&hl=nl&fs=1&]

Tip:

Heeft u een draaideur in uw pand en wilt u goede toegang bieden aan een rolstoeler? Kijk dan eens kritisch naar de manouvreer-ruimte bij de ‘langzaam-draaien-knop’ van uw draaideur en laat het testen door een rolstoeler.