Rolstoeltoegankelijke stadswandeling door Den Haag

7 07 2010

Vanaf dit voorjaar heeft Den Haag een stadswandeling die door rolstoelers getoetst is op rolstoeltoegankelijkheid. Dat is aantrekkelijk. Aangekomen bij de VVE blijkt dat het een stadswandeling onder begeleiding van een gids is, die vooraf geboekt dient te worden. Dat was even een teleurstelling, want dat was bij mij niet vantevoren bekend.

De dame van de VVV loste het klantgericht op. Zij verkocht de gewone stadswandeling en gaf daarbij de Toegankelijkheidsgids Den Haag mee, waarin winkels, restaurants, hotels, toeristische attracties, theaters, etc. vermeld staan alsmede hun mate van toegankelijkheid. Een prima oplossing.

Den Haag is voor rolstoelers redelijk toegankelijk. Op mijn route door de stad waren er de nodige onlogische situaties en deden zich er ook gevaarlijke situaties voor in nieuw aangelegde gedeelten van de stad. Als deskundige heb ik een aantal andere toetsingsaspecten meegenomen die in algemene zin van belang zijn voor het functioneren als rolstoeler in Den Haag. Die zal ik in de komende periode in mijn blogs behandelen. Verder niets dan lof voor het initiatief om voor rolstoelers de mogelijkheid te realiseren om een stadswandeling te maken. De puntjes op de i zullen -neem ik aan- vanzelf volgen.

TIP

Voor de makers van de stadswandeling het advies om ‘m ook in een losse uitgave te bieden, zodat de wandeling zonder gids gemaakt kan worden. Het tempo en de lengte van de wandeling kan dan aangepast worden aan de belastbaarheid van de rolstoeler. Immers, niet elke rolstoeler is in staat de volledige route af te leggen en kan dan zelf een keuze voor (een deel van) het traject maken.



Onderweg makkelijk naar binnen kunnen

28 06 2010

Het komt vaak voor dat een rolstoeler ergens voor de deur staat en niet naar binnen blijkt te kunnen. Bijvoorbeeld de stoep voor de deur of de drempel blijkt (net) te hoog om zelf te overbruggen. Het levert menige teleurstelling op.

Op de Support Beurs kwam ik een flexibele oplossing tegen die zeer praktisch is. Het is een inklapbare, lichtgewicht oprijplank. Door het compacte formaat kan die dubbelgeklapt in een draagzak aan de rugleuning van de rolstoel bevestigd worden, zodat de rolstoeler ‘m altijd bij de hand heeft.

Bijvoorbeeld bij een bezoek aan een oude binnenstad kan het handig zijn deze oprijplank mee te nemen. Voor menige winkel en restaurant ligt in oude steden een drempel die zo hoog is dat die toegang onmogelijk maakt. Met deze inklapbare, lichtgewicht oprijplank lukt het wel.

Specificaties en nadere informatie vindt u op de site van de leverancier: Cymeq



Spoorwegmuseum is rolstoelvriendelijk en denkt mee

11 04 2010

Zoals u in het Infomagazine van deze maand  kunt lezen, kan een rolstoeler niet zonder vooraf te informeren ergens heen gaan. Het is van belang te weten of de locatie rolstoeltoegankelijk is, alvorens de moeite en inspanning te gaan doen en de reis te aanvaarden.

Het is dan belangrijk dat degene die de telefoon beantwoordt, adequate informatie geeft. Informatie die het de rolstoeler mogelijk maakt om af te wegen of het zinvol is op pad te gaan.

Een goed voorbeeld daarvan maakte ik onlangs mee bij het Spoorwegmuseum in Utrecht. Toen ik overwoog het museum te bezoeken, bekeek ik eerst de informatie op de website over de rolstoeltoegankelijkheid. Die bleek weliswaar informatie te geven, doch heel duidelijk was het nog niet. In het Infomagazine staat specifiek vermeld wat hieraan nog verbeterd kan worden. Nu was het noodzakelijk om nog even te bellen om aanvullende informatie te krijgen.

Dat telefoongesprek bleek een verademing. De vrijwilliger die de telefoon opnam, wist zich prima te verplaatsen in een rolstoeler. Hij gaf aan dat het die dag naar verwachting erg druk zou zijn in het museum, waardoor het bezoek beter uitgesteld kon worden.

Helemaal volgens het ideaalplaatje verraste hij me door uit zichzelf te vertellen dat het treintje -waarmee naar Hilversum kan worden gereden- niet aangepast is op rolstoelers. Dat is wel mogelijk, maar dat wil men dan graag vantevoren weten om daarvoor maatregelen te nemen. Hij vroeg of ik dan even een dag voordat ik naar het museum kom, wil bellen. Heel klantgericht sloot hij het gesprek af met de mededeling dat ik natuurlijk van harte welkom ben als ik toch wil komen die dag of op een andere dag. Een schoolvoorbeeld van klantgericht handelen!

Hoewel ik ervoor koos vanwege de drukte die dag niet naar het Spoorwegmuseum te gaan, ben ik vastbesloten dat op een ander moment te doen. Dan ga ik graag in de praktijk testen hoe de rolstoeltoegankelijkheid van dit museum is. Als ik net zo blij verrast wordt als aan de telefoon, dan wordt het vast een leuke dag.



Hoe weet u wat belangrijk is voor een rolstoeler?

15 03 2010

Als u dit weblog bezoekt of volgt, heeft u te maken met rolstoeltoegankelijkheid in welke zin dan ook. Volgens de statistieken bent u waarschijnlijk valide. U hoopt hier informatie te vinden over het aanpassen van uw locatie, zodat die rolstoeltoegankelijk wordt.

Hoe goed u ook uw best doet, het blijft voor een valide moeilijk om in te voelen wat voor een rolstoeler van belang is. Gelukkig zijn de rolstoelers mondig genoeg om u aan te geven welke wensen en eisen ze hebben. En u kunt de hulp van een deskundige inroepen. Toch zou het voor u natuurlijk ook handig zijn, als u zelf de situatie wat makkelijker kunt inschatten.

Begrijp me goed, ik weet hoezeer u uw best doet en waardeer dat zeer. Ik heb ook in uw schoenen gestaan. Toen ik nog ‘gewoon’ valide was, probeerde ik me ook in te leven in de situatie van een rolstoeler. Nu ik zelf rolstoelafhankelijk ben, weet ik dat ik er maar een fractie van begreep.

Ik vertel u dit, omdat Karin de Groot (KRO) onlangs voor haar televisieprogramma ‘Heb ik genoeg?’ twee dagen in een rolstoel heeft plaatsgenomen. Zij verbleef twee dagen in revalidatiecentrum Heliomare (waar ik zelf ook anderhalf jaar van mijn leven heb doorgebracht) en heeft ervaren hoe het is om te revalideren. Haar uitzending is een prachtig genuanceerd verslag daarvan. Ze vertelt hoe het voelt, laat zien waar ze tegenaan loopt en ontdekt hoe anders het leven eruit ziet vanuit een rolstoel.

Als u maatschappelijk betrokken bent, is dit een waardevolle uitzending om te bekijken. De 25 minuten die u erin investeert, zult u welbesteed vinden. Ze helpen u namelijk de rest van uw leven om in te kunnen spelen op uw medemensen in een rolstoel.

De onbekendheid in het omgaan met rolstoelers, maakt dat alle partijen zich er vaak ongemakkelijk onder voelen. Terwijl dat helemaal niet nodig is! Om uw organisatie rolstoelbewust te maken, is het ‘t overwegen waard om eens een lezing of presentatie over het omgaan met rolstoelers te plannen. In een korte tijdspanne en gelardeerd met vele praktijkvoorbeelden kan een op uw organisatie toegesneden presentatie veel zaken een stuk makkelijker maken.

U zult merken dat er ineens als vanzelf ideeën opborrelen om met kleine aanpassingen de rolstoeltoegankelijkheid te verbeteren. En het wordt voor uw medewerk(st)ers bovendien veel minder stressvol om klantvriendelijk met gehandicapten om te gaan. Zij begrijpen door de presentatie immers wat ze daarvoor kunnen doen. Uw rolstoelklanten zullen het zeer waarderen en positief over uw organisatie spreken. En u vult weer een aspect van de maatschappelijke betrokkenheid van uw organisatie in.



Als u vermeldt dat uw locatie rolstoeltoegankelijk is………

8 03 2010

……………..dan is het belangrijk dat u dat waarmaakt en u ook echt op álles gelet heeft!

Laat ik beginnen met het maken van een compliment aan de gemeente Amsterdam voor de rolstoeltoegankelijkheid van het Amsterdamse Bos. De paden zijn goed begaanbaar (verhard). Tot zover is er niets aan de hand. De finishing touch is echter belangrijk om iets écht rolstoeltoegankelijk te maken! Daarom vandaag een artikel over die laatste belangrijke puntjes op de i.

De hiernavolgende tekst staat vermeld op de website van het Amsterdamse Bos over de rolstoeltoegankelijkheid: 

De meeste paden in het Bos zijn geasfalteerd of voorzien van halfverharding.

In zijn algemeenheid zijn de paden goed toegankelijk voor rolstoelgebruikers.

Daarmee wordt de verwachting gewekt, dat een rolstoeler een wandeling kan maken door het bos. Een uitkomst, want dat is nog niet in alle bossen en parken vanzelfsprekend. De praktijk leert dat die wandeling inderdaad mogelijk is, totdat je een van de vele bruggetjes die het bos rijk is, tegenkomt.

Daar gaat het mis want:

- met een elektrische rolstoel is het bruggetje alleen met hulp rolstoeltoegankelijk

- met een handbewogen rolstoel is het van de handicap en de vaardigheid van de rolstoeler afhankelijk of het bruggetje rolstoeltoegankelijk is; er moet namelijk -afhankelijk van het bruggetje dat men treft- nogal een hoogte overbrugd worden.

- met een booster is het bruggetje moeizaam tot niet toegankelijk, afhankelijk van de uitvoering van de booster en de handicap van de gebruiker.

Afhankelijk van de handicap en van het feit of de rolstoeler alleen is of met iemand die kan helpen, kan de rolstoeler dus verder wandelen of dient om te keren.

Simpel te verhelpen

Jammer, want dit is nu een voorbeeld van obstakels die heel makkelijk weg te nemen zijn! Immers, met het aanbrengen van vaste schuine opritten naar de bruggetjes, vormen zij geen enkel obstakel meer en kan de wandeling gewoon (en zelfs zonder hulp) gemaakt worden. In dit bos, het Amsterdamse bos, is dat bij alle vaste bruggen sowieso mogelijk; bij de beweegbare bruggen kan dit bij het vaste deel daarvan ook op deze wijze gerealiseerd worden en zal de oplossing voor het beweegbare deel ook te vinden zijn (kan ik over meedenken als ik meer details heb van de constructie).

Zo blijkt maar weer eens, dat het beloven van rolstoeltoegankelijkheid voor de rolstoeler ter plekke toch nog op een teleurstelling kan uitlopen als het niet gecheckt is door deskundigen. Een valide ziet deze obstakels immers veelal over het hoofd, waardoor de rolstoel-bezoekers aan uw locatie toch niet zo tevreden huiswaarts keren als u hoopt en bedoelt. Bedenkt u zich daarbij ook nog eens, dat het voor een rolstoeler in beginsel al meer inspanning en moeite kost om het uitje te ondernemen. Dan is het tegenkomen van zo’n hindernis een nog grotere teleurstelling.

Het is zeer lovenswaardig dat de gemeente Amsterdam voor een rolstoeltoegankelijk bos heeft gezorgd. Ik ga ervan uit dat ze met deze tip ook het puntje op de i gaat zetten!

TIPS:

 * als u over uw locatie vermeldt dat die rolstoeltoegankelijk is, zorg dan altijd dat het getoetst is door rolstoeltoegankelijkheidsdeskundigen. Zo voorkomt u klachten en claims.

* breng alle punten die van belang zijn voor de rolstoeltoegankelijkheid in kaart en zorg dat die op regelmatige basis worden gecontroleerd. Veranderingen die aanpassing behoeven, ontdekt u dan zelf en kunt u snel realiseren, zelfs voordat een rolstoel-klant u erop opmerkzaam maakt.