Rolstoeltoegankelijkheid.nl

Dat hoop ik voor u. Gewoon de deur uit stappen, uw auto in en naar het centrum om te gaan winkelen of naar de schouwburg te gaan. Of gezellig ergens met iemand gaan eten.

Voor iemand met een handicap ligt het iets genuanceerder. Zeker nu de Eerste Kamer heeft besloten dat ze het niet makkelijker gaan maken voor de burgers met een handicap. Zij hebben vandaag het wetsvoorstel van de Tweede Kamer, dat daar met ruime meerderheid is aangenomen om gehandicapten in het hele land gratis te laten parkeren op openbare parkeerplaatsen, getorpedeerd.

Daarmee laten deze politici zien dat zij de titel volksvertegenwoordiger nooit meer mogen gebruiken. Zij hebben werkelijk geen enkel idee van de problemen waarmee zij hun gehandicapte mede-burgers opzadelen. En voorzover zij het woord Christelijk in de naam van hun partij hebben, tonen zij aan de betekenis daarvan volstrekt niet begrepen te hebben. Met dit besluit tonen zij aan dat zij niet weten hoe zij hun naasten kunnen helpen.

Kunt u zich ook verplaatsen in de problematiek van de gehandicapten? Ik help u graag om het u te vergemakkelijken.De praktijk is namelijk dat iedere gehandicapte nu in elke gemeente wéér moet zien te achterhalen wat de parkeerregeling is voor gehandicapten op openbare parkeerplaatsen. Dat betekent dat zij rond moeten dolen door de gemeente in de hoop iemand te vinden die weet wat de regeling is. Op de websites van gemeenten is er meestal pas na lang zoeken iets over te vinden, maar dat kun je onderweg niet doen. Een gehandicapte beschikt meestal niet over de middelen om een laptop met internetverbinding continu bij zich te hebben en gebruiken. 

Spontaan ergens stoppen en parkeren is er dus niet bij. En als de gehandicapte de politie belt hoe het in de betreffende gemeente geregeld is, weet die het meestal ook niet en wordt de gehandicapte weer (terug)verwezen naar de gemeente. En kunt u zich ook verplaatsen hoe die gehandicapte dat in het weekend moet doen?

Het wetsvoorstel dat door de Tweede Kamer in ruime meerderheid is aangenomen, wilde al deze obstakels in één keer wegnemen voor de gehandicapten. Zodat zij net als u ‘gewoon’ ergens heen kunnen gaan en parkeren. Zonder een lange zoektocht gewoon eens genieten van de mogelijkheid de deur uit te gaan. Iets dat toch al niet zo makkelijk gaat als bij u.

Wilt u het me laten weten: kunt u zich verplaatsen in de teleurstelling van de gehandicapten nu zij ook op dit gebied levenslang hebben gekregen? U kunt reageren door te klikken op ‘Comment’ hieronder of me te mailen.

Natuurlijk wilt u als organisatie uw maatschappelijke betrokkenheid tonen; maatschappelijk verantwoord ondernemen. Dat kan in vele vormen. Sponsoring van initiatieven voor speciale doelgroepen in uw vestigingsplaats, bewust produceren, uw medewerk(st)ers een dagdeel per week vrijwilligerswerk laten doen, het aannemen van mindervaliden, etc.

Dat laatste punt wil ik nader belichten. Steeds vaker kiezen organisaties ervoor om gehandicapten/mindervaliden in dienst te nemen. Of zoals ValidPeople ze noemt: mensen met een lastig lichaam. ValidPeople is overigens dé organisatie die u kan helpen en adviseren bij het aannemen van medewerk(st)ers met een lastig lichaam. Leest u hier waarom.

Waarom het interessant is

Voor u als werkgever snijdt het mes aan meerdere kanten:

* het toont het menselijke gezicht, de maatschappelijke betrokkenheid, van uw organisatie;

* het is financieel aantrekkelijk gezien de diverse regelingen die het aannemen van gehandicapten/mindervaliden stimuleren en mogelijk maken;

* het geeft een inspirerende impuls aan uw team; zij worden gedwongen anders te gaan denken (buiten de bekende paden) om hun nieuwe collega goed te kunnen laten functioneren. Het spreekt ongemerkt ook de creativiteit op andere aspecten in hun werk aan, waardoor regelmatig waardevolle nieuwe initiatieven worden ontwikkeld.

Wat u krijgt

Uw nieuwe medewerk(st)er is blij met de kans die hij of zij krijgt. En ú kunt ervan uitgaan dat die kans wordt benut! Het is algemeen bekend dat een mindervalide al zoveel heeft moeten overwinnen in zijn/haar leven, dat die een sterk ontwikkeld doorzettingsvermogen heeft. Dat wordt ook ingezet om de nieuwe baan tot een succes te maken.

En onderschat u de uitstraling naar uw klanten, bezoekers, leveranciers niet. Tonen dat u uw maatschappelijke betrokkenheid op deze wijze vormgeeft, levert u ook goodwill en complimenten op. En kan de relatie met uw contacten veranderen. Die kan op een ander niveau komen, waardoor andere aspecten de besluitvorming mede gaan beïnvloeden.

Wat er nog te doen valt 

Afhankelijk van de beperking die uw nieuwe medewerk(st)er heeft, dient nagedacht te worden over eventuele aanpassingen van de werkplek en/of het pand. In het kader van dit blog beperk ik het even tot rolstoeltoegankelijkheid. De vragen die direct rijzen:

* is ons pand wel bereikbaar,  is het rolstoeltoegankelijk?

* wat moet er veranderd worden aan de werkplek?

* hebben we een invalidentoilet dat goed toegankelijk is?

De antwoorden op deze vragen vindt u al via de links of uw (vaste) leverancier. Ook uw sollicitant kan meedenken. Dat helpt, doch daar schuilt een risico in. Als deze medewerk(st)er uw organisatie verlaat, wilt u immers dat de aanpassingen ook door anderen te benutten zijn. En waarschijnlijk wilt u -nu u ze toch aanbrengt- dat ze eveneens gebruikt kunnen worden om gasten in een rolstoel in uw pand te kunnen ontvangen.

Uw vaste leverancier voor (kleine) verbouwingen, uw interieuwbouwer of leverancier van kantoormeubelen kan veel voor u doen. Gaat u er echter niet automatisch vanuit dat zij de benodigde specialistische kennis in huis hebben. Het verdient aanbeveling hen altijd te vragen of zij het hebben laten controleren door een deskundige op het gebied van rolstoeltoegankelijkheid. U vindt elders in dit blog en in de Infomagazines voldoende voorbeelden van de hoeveelheid geld, tijd en energie die verspild wordt als er door niet-gespecialiseerden (en bovendien veelal louter validen) naar wordt gekeken. Niets ten nadele van hen, doch zij kunnen gemakkelijk essentiële zaken over het hoofd zien. Niet uit onwil, maar omdat zij niet aan den lijve ondervinden wat de exacte problematiek is.  Het verdient dus aanbeveling uw sollicitant bij de aanpassingsprocedure te betrekken en een deskundige te raadplegen voor de finishing touch.

Als u dit weblog bezoekt of volgt, heeft u te maken met rolstoeltoegankelijkheid in welke zin dan ook. Volgens de statistieken bent u waarschijnlijk valide. U hoopt hier informatie te vinden over het aanpassen van uw locatie, zodat die rolstoeltoegankelijk wordt.

Hoe goed u ook uw best doet, het blijft voor een valide moeilijk om in te voelen wat voor een rolstoeler van belang is. Gelukkig zijn de rolstoelers mondig genoeg om u aan te geven welke wensen en eisen ze hebben. En u kunt de hulp van een deskundige inroepen. Toch zou het voor u natuurlijk ook handig zijn, als u zelf de situatie wat makkelijker kunt inschatten.

Begrijp me goed, ik weet hoezeer u uw best doet en waardeer dat zeer. Ik heb ook in uw schoenen gestaan. Toen ik nog ‘gewoon’ valide was, probeerde ik me ook in te leven in de situatie van een rolstoeler. Nu ik zelf rolstoelafhankelijk ben, weet ik dat ik er maar een fractie van begreep.

Ik vertel u dit, omdat Karin de Groot (KRO) onlangs voor haar televisieprogramma ‘Heb ik genoeg?’ twee dagen in een rolstoel heeft plaatsgenomen. Zij verbleef twee dagen in revalidatiecentrum Heliomare (waar ik zelf ook anderhalf jaar van mijn leven heb doorgebracht) en heeft ervaren hoe het is om te revalideren. Haar uitzending is een prachtig genuanceerd verslag daarvan. Ze vertelt hoe het voelt, laat zien waar ze tegenaan loopt en ontdekt hoe anders het leven eruit ziet vanuit een rolstoel.

Als u maatschappelijk betrokken bent, is dit een waardevolle uitzending om te bekijken. De 25 minuten die u erin investeert, zult u welbesteed vinden. Ze helpen u namelijk de rest van uw leven om in te kunnen spelen op uw medemensen in een rolstoel.

De onbekendheid in het omgaan met rolstoelers, maakt dat alle partijen zich er vaak ongemakkelijk onder voelen. Terwijl dat helemaal niet nodig is! Om uw organisatie rolstoelbewust te maken, is het ‘t overwegen waard om eens een lezing of presentatie over het omgaan met rolstoelers te plannen. In een korte tijdspanne en gelardeerd met vele praktijkvoorbeelden kan een op uw organisatie toegesneden presentatie veel zaken een stuk makkelijker maken.

U zult merken dat er ineens als vanzelf ideeën opborrelen om met kleine aanpassingen de rolstoeltoegankelijkheid te verbeteren. En het wordt voor uw medewerk(st)ers bovendien veel minder stressvol om klantvriendelijk met gehandicapten om te gaan. Zij begrijpen door de presentatie immers wat ze daarvoor kunnen doen. Uw rolstoelklanten zullen het zeer waarderen en positief over uw organisatie spreken. En u vult weer een aspect van de maatschappelijke betrokkenheid van uw organisatie in.

……………..dan is het belangrijk dat u dat waarmaakt en u ook echt op álles gelet heeft!

Laat ik beginnen met het maken van een compliment aan de gemeente Amsterdam voor de rolstoeltoegankelijkheid van het Amsterdamse Bos. De paden zijn goed begaanbaar (verhard). Tot zover is er niets aan de hand. De finishing touch is echter belangrijk om iets écht rolstoeltoegankelijk te maken! Daarom vandaag een artikel over die laatste belangrijke puntjes op de i.

De hiernavolgende tekst staat vermeld op de website van het Amsterdamse Bos over de rolstoeltoegankelijkheid: 

De meeste paden in het Bos zijn geasfalteerd of voorzien van halfverharding.

In zijn algemeenheid zijn de paden goed toegankelijk voor rolstoelgebruikers.

Daarmee wordt de verwachting gewekt, dat een rolstoeler een wandeling kan maken door het bos. Een uitkomst, want dat is nog niet in alle bossen en parken vanzelfsprekend. De praktijk leert dat die wandeling inderdaad mogelijk is, totdat je een van de vele bruggetjes die het bos rijk is, tegenkomt.

Daar gaat het mis want:

- met een elektrische rolstoel is het bruggetje alleen met hulp rolstoeltoegankelijk

- met een handbewogen rolstoel is het van de handicap en de vaardigheid van de rolstoeler afhankelijk of het bruggetje rolstoeltoegankelijk is; er moet namelijk -afhankelijk van het bruggetje dat men treft- nogal een hoogte overbrugd worden.

- met een booster is het bruggetje moeizaam tot niet toegankelijk, afhankelijk van de uitvoering van de booster en de handicap van de gebruiker.

Afhankelijk van de handicap en van het feit of de rolstoeler alleen is of met iemand die kan helpen, kan de rolstoeler dus verder wandelen of dient om te keren.

Simpel te verhelpen

Jammer, want dit is nu een voorbeeld van obstakels die heel makkelijk weg te nemen zijn! Immers, met het aanbrengen van vaste schuine opritten naar de bruggetjes, vormen zij geen enkel obstakel meer en kan de wandeling gewoon (en zelfs zonder hulp) gemaakt worden. In dit bos, het Amsterdamse bos, is dat bij alle vaste bruggen sowieso mogelijk; bij de beweegbare bruggen kan dit bij het vaste deel daarvan ook op deze wijze gerealiseerd worden en zal de oplossing voor het beweegbare deel ook te vinden zijn (kan ik over meedenken als ik meer details heb van de constructie).

Zo blijkt maar weer eens, dat het beloven van rolstoeltoegankelijkheid voor de rolstoeler ter plekke toch nog op een teleurstelling kan uitlopen als het niet gecheckt is door deskundigen. Een valide ziet deze obstakels immers veelal over het hoofd, waardoor de rolstoel-bezoekers aan uw locatie toch niet zo tevreden huiswaarts keren als u hoopt en bedoelt. Bedenkt u zich daarbij ook nog eens, dat het voor een rolstoeler in beginsel al meer inspanning en moeite kost om het uitje te ondernemen. Dan is het tegenkomen van zo’n hindernis een nog grotere teleurstelling.

Het is zeer lovenswaardig dat de gemeente Amsterdam voor een rolstoeltoegankelijk bos heeft gezorgd. Ik ga ervan uit dat ze met deze tip ook het puntje op de i gaat zetten!

TIPS:

 * als u over uw locatie vermeldt dat die rolstoeltoegankelijk is, zorg dan altijd dat het getoetst is door rolstoeltoegankelijkheidsdeskundigen. Zo voorkomt u klachten en claims.

* breng alle punten die van belang zijn voor de rolstoeltoegankelijkheid in kaart en zorg dat die op regelmatige basis worden gecontroleerd. Veranderingen die aanpassing behoeven, ontdekt u dan zelf en kunt u snel realiseren, zelfs voordat een rolstoel-klant u erop opmerkzaam maakt.

Een echte standaard voor betaalautomaten is er niet. Dat blijkt telkens weer uit de vele varianten betaalautomaten voor parkeren die ik tegenkom. Daardoor is het elke keer weer afwachten of betalen van het parkeergeld mogelijk is. En daarmee ook de vraag of uitrijden zal lukken.

Het meest opvallende is, dat vrijwel alle betaalautomaten de inworp van het geld helemaal rechts bovenin plaatsen. Dat lijkt dus wel op een standaard. Maar hoe hoog van de grond die inworp dan geplaatst wordt, daarover blijkt geen afstemming te zijn c.q. geen standaard in te bestaan.

Zo komt het voor dat die inworp voor een rolstoelgebruiker prima bereikbaar is, maar ook vele malen niet. En dat is vervelend, omdat de rolstoeler moet wachten op iemand die er wel bij kan en dat kan soms lang duren. De intercom-functie is namelijk veelal wel bereikbaar, maar de betreffende medewerk(st)er meestal niet zo coulant om gratis uitrijden mogelijk te maken (lees: niet adequaat geïnstrueerd hoe deze situatie opgelost kan worden). Dan betekent het dus wachten.

In een aantal gevallen is de bereikbaarheid van de betaalautomaat simpel aan te passen.

Zoals in hotel Holiday Inn in Lijnden (vlakbij Badhoevedorp). Zij bieden prima parkeerfaciliteiten en laten de klant daarvoor (flink) betalen. De parkeerautomaat is echter zo hoog geplaatst, dat rolstoelers niet bij de inworp kunnen. Terwijl zeker deze automaat omdat die op palen staat net zo makkelijk 15 of 20 cm lager gemaakt kan worden en daarmee wél voor alle gasten bereikbaar is.

Een hoogte die vanuit een rolstoel nog goed te bedienen valt, is 1.20m. Zoals u in mijn gratis Infomagazine ook kunt lezen, wordt in woningen alle te bedienen wandapparatuur (thermostaat, videofoon, etc.) op 1.20m gehangen. Eventueel voor aflezen tot 1.50m. U kunt uw betaalautomaat dus afstellen op deze hoogte om zeker te zijn dat u ook uw rolstoel-klanten zelfstandig hun betaling kunt laten afwikkelen en hen onbelemmerd kunt laten uitrijden. 

TIPS:

* controleer de hoogte van de bovenste functie op uw betaalautomaat en toetst u die aan de hierboven genoemde maten om te ontdekken of uw betaalautomaat rolstoeltoegankelijk is. Is die functie niet bereikbaar, vraagt u dan advies om dat effectief en met zo min mogelijk kosten aan te passen.

* check of u in de procedure van uw medewerk(st)ers hebt vermeld hoe dient te worden omgegaan met klanten die de betaalautomaat niet zelfstandig kunnen bedienen als zij alleen bij de betaalautomaat staan. Help uw medewerker(st)ers klantgericht te kunnen reageren door hiervoor een procedure (eventueel aangevuld met een script) op te nemen.